Czasami jest tak, że gdy całe 18 lat żyjemy w wielkiej niewiadomej, a potem o czymś się dowiadujemy nasze życie odwraca się do góry nogami. Wszystko staje się inne, rzeczy które dawniej wydawały się jedną wielką bujdą nagle stają się prawdą. Poznajemy ludzi o których istnieniu nie mieliśmy pojęcia. A najbliższa rodzina i przyjaciele ukrywają, wszystko tylko po to żeby cię chronić.
***
Przepraszam jeśli zanudziłam was na śmierć tym prologiem, ale pisałam go na całkowitym spontanie. Pozdrawiam Sandra!
Witaj! Mam taką zasadę, że jeżeli przeczytam rozdział komentuje, dlatego postanowiłam i tutaj zostawić ślad po sobie.
OdpowiedzUsuńProlog jest strasznie krótki. Ciekawy, ale zawierający mało informacji. Jest to raczej wprowadzenie? W każdym bądź razie mam wrażenie, że będziesz wzorować się na książce, chociaż może to tylko moje przypuszczenia? Zostanę na pewno... Kocham DARY ANIOŁA! Naprawdę!
Czekam na dalszy ciąg i mam małą prośbę. Czy mogłabyś powiadamiać mnie o nowych rozdziałach? Jeśli to nie problem, z góry dzięki!
Pozdrawiam, Arabella
wojenne-dramione.blogspot.com
I bym zapomniała, zauważ, że czcionka, którą teraz masz nie akceptuje polskich znaków ;)
Usuńtak wiem, że czcionka nie akceptuje polskich znaków, dlatego ją zmieniłam.
Usuń